ساعتهایی از روز میشه که آرزو میکنم کاش شبانه روز به جای 24ساعت مثلا 48 ساعت بود. کاش اونقدر وقت داشتم که بعد از 9 ساعت کار در شرکت و دو ساعت زمانی که صرف رفت و آمد میشه، 11ساعت هم وقت داشتم تا توی خونه به کارهای اجباری و اختیاری بپردازم. بعد هم 8 ساعت خواب کامل! خب با این حساب با 30 ساعت هم کارم راه می افته... خدایا 6 ساعت آوانتاژ لطفا:))))))
چه جالبه که وبلاگ آدم مثل خونهء خود آدم می مونه... آدم آرزوها و دلتنگیهاش رو اینجا که خونه اصلیشه میگه و بعد منتظر مرغ آمین می شینه
<<bul" href="/post/891/848-%d9%87%d8%b1-%da%a9%d8%b3%db%8c-%da%a9%d8%a7%d9%88-%d8%af%d9%88%d8%b1-%d9%85%d8%a7%d9%86%d8%af-" >+ نوشته شده در شنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 12:26 توسط آرزو سلوط |
برچسب:
نویسنده: هستی کریمی
تاريخ: شنبه
20 خرداد
1396 ساعت: 12:25